“İstanbul’da en beğendiğin yalı hangisi?” deseler, görsel olarak ilk aklıma gelen o olur… Eskiden ismini bile bilmez; “Fıstık çamıyla bütünleşen bir tek katlı yalı var, Kandilli’de” diye tarif ederdim. Meğer Sedad Hakkı Eldem yapısı imiş. Zamanında içinde yaşayanlar nedeniyle Neslişah Sultan Yalısı ya da Sultan’ın
Bu binadan binaya, insandan insana geçtiğimiz hikâyelerden biri… Buyrunuz… İnsan, parası olsa Bruno Taut Evi’ni almayı hayal etti diye yuhalanır mı? Zamanında bu da olmuştu sayın seyirciler:) Yıl 2020; “Ketçap seviyorum” desem “Mayonezin nesi var” diyenlerin üzerime gelebileceği eski twitter, yeni x ortamında, mimar Bruno
Kuruçeşme’de tam yol ayrımındaki ikiz yalıları düşünün; orası Ali Vafi Köşkü, arkası da Ali Vafi korusu. İnternette bu yapılar hakkında pek çok -kopyala yapıştır- bilgi var. Ortalaması şöyle:) Ali Vafi Köşkü’nün eski isimleri Ayvazpaşazade Yalısı ile Memduh Paşa Yalısı. Ermeni bir bankere aitmiş ve 1915
Üç sene öncesine kadar, İstanbul Anadolu yakasındaki bir semtin, Şenesenevler’in adını hiç duymamıştım. Önce ismi -çok- hoşuma gitti, sonra yapısı. Annemler bir süre orada yaşadığı için gittim, geldim. Semtin adını söylediğimde “Ah sen eski halini bir bilsen, iki katlı, bahçeli evler doluydu”yu dinledim. Kendime de
Türkiye’de Ağa Han -Aga Khan- ödülü almış ilk yapı Turgut Cansever mimarisi ile Bodrum’daki Mica-Ahmet Ertegün Evi. Geçen yaz bir ‘arkası yarın’ şeklinde, en sonunda içine de girerek yazdığım evin yapım tarihi 1971-1973 arası. Bodrum’da Turgut Cansever imzalı ve yine Ağa Han ödüllü bir yer
Pınar Özgün bana Emeç Apartmanı’nı (Emeç Yalısı ve Yalı Apartmanı’nı da) o kadar güzel anlattı ki, “Konuk yazarım olun” dedim. Pınar Hanım bir eski İstanbul, Suadiye nostaljisi de yaşatarak anlatıyor: “Suadiye’de, Emeç Apartmanı’nda oturuyorum. Burası, gazeteci ve siyasetçi Selim Ragıp Emeç’in villasının yerine yapılan apartmanlardan
Her zaman yaşadığım ya da seyahat ettiğim şehirlerin, semtlerin tarihine, geçmişine, nedenine-nasılına, mimariye, insanlarına, eski fotoğraflarına ve isimlerine meraklı biri oldum.
Misal “Çiftevav Sokak’ta oturuyorsam, isminin nereden geldiğini bilmek isterim ya da Gümüşsuyu ismi nereden gelir, Bakırköy eskiden nasıldı?” gibi gibi…
Cep telefonum da apartman isim ve tabelalarının, ilginç mimari ayrıntıların fotoğraflarıyla doludur. Pandemi döneminde otomobil de kullanmadığım için sürekli oturduğum ilginç binalar da barındıran semt çevresinde dönüp dolaşırken ilk farkındalığım Arkitekt Dergisi’nin arşivlerini fark etmemle oldu.
Dünya işim varken bile kendimi o arşivden alamıyordum.
Sağımda solumdaki pek çok binanın yapılış hikâyesini oradan okumaya başladım. Ardından orada gördüğüm kimi bugün hayli değişime uğramış binaları aramaya çıktım.
Eski ve yeni hallerini karşılaştırır oldum. Ve sonra bunları paylaşmaya, başkalarına da anlatmaya, başkalarının bilgileriyle birlikte ortak bir örgü ortaya çıkarmaya, kayıt tutmaya karar verdim.
Çok sevdiğim mimar Hasan Çalışlar’ın, Instagram’da oluşturduğu ve “Büyükada’nın Yaşlanmayan Modernleri” adını verdiği arşivine, bundan sonra sitenin bu bölümünden ulaşabileceksiniz.
