Pınar Özgün bana Emeç Apartmanı’nı (Emeç Yalısı ve Yalı Apartmanı’nı da) o kadar güzel anlattı ki, “Konuk yazarım olun” dedim. Pınar Hanım bir eski İstanbul, Suadiye nostaljisi de yaşatarak anlatıyor: “Suadiye’de, Emeç Apartmanı’nda oturuyorum. Burası, gazeteci ve siyasetçi Selim Ragıp Emeç’in villasının yerine yapılan apartmanlardan
Pınar Özgün’ün konuk yazar olarak Emeç Apartmanı’nı, Suadiye semtinin eski günlerini anlattığı yazıda gazeteci ve siyasetçi Selim Ragıp Emeç’in villasının yerine yapılan, denize bakan bir diğer apartman da anlatılıyordu. Yalı Apartmanı. Yalı Apartmanı, Çetin Emeç’in yaşadığı ve ne yazık ki 7 Mart 1990 tarihinde apartmanın
İstanbul Suadiye’de artık var olmayan bir yapı. Yapılışı 1941, yıkılışı 1970’lar. Aslında ona villa demek daha doğru ama denize yakınlığı nedeniyle belki, çoğunlukla villa olarak anılıyor. Pınar Erkan’ın Eylül 2022 tarihli Gazete Kadıköy yazısında şu bilgiler mevcut: “Bir dönem milletvekilliği görevi de üstlenmiş meşhur gazeteci Selim
İlginç mimarisiyle dikkatleri çekebilicek bir yapı: Kınalıada Camii. Saime – Raif Fikret Kurt Yalısı’nı yazdıktan sonra gördüm ki, zamanında Kınalıada’da bugün caminin bulunduğu arazinin de sahibi onlar. Raif Bey araziyi cami yapımı için bağışlamış. Şanlıyız ki caminin bahçesinde tarihini anlatan bir yazıt var. Oraya göre
Bu hesap ve sitenin dikkatli okuyucuları şu iddiamı sıkça yinelediğimi fark eder; “İyi mimarlık hissedilir”. Bazen bir binaya daireye girdiğinde hemen hissediyorsun ve şöyle garip bir cümle aklından geçiyor: “Bunu bir mimar yapmış”. İstanbul Harbiye’de, Cumhuriyet Caddesi üzerinde bir bina var. İçinde benlik bir şey
Kınalıada’ya gitmeden Arkitekt dergisi arşivine bir bakayım dedim. Tek bir bina, bir yalı çıktı karşıma… Gide gele deniz kenarı binalarını biraz bildiğim bir ada. Ama yalıyı bilemedim. Fotoğrafları büyütüyorum, ayrıntılara bakıyorum ama yok, tanımıyorum. Sonra yazar Ayfer Tunç’un bana “Nilay bu binayı biliyor musun?” diyerek
Her zaman yaşadığım ya da seyahat ettiğim şehirlerin, semtlerin tarihine, geçmişine, nedenine-nasılına, mimariye, insanlarına, eski fotoğraflarına ve isimlerine meraklı biri oldum.
Misal “Çiftevav Sokak’ta oturuyorsam, isminin nereden geldiğini bilmek isterim ya da Gümüşsuyu ismi nereden gelir, Bakırköy eskiden nasıldı?” gibi gibi…
Cep telefonum da apartman isim ve tabelalarının, ilginç mimari ayrıntıların fotoğraflarıyla doludur. Pandemi döneminde otomobil de kullanmadığım için sürekli oturduğum ilginç binalar da barındıran semt çevresinde dönüp dolaşırken ilk farkındalığım Arkitekt Dergisi’nin arşivlerini fark etmemle oldu.
Dünya işim varken bile kendimi o arşivden alamıyordum.
Sağımda solumdaki pek çok binanın yapılış hikâyesini oradan okumaya başladım. Ardından orada gördüğüm kimi bugün hayli değişime uğramış binaları aramaya çıktım.
Eski ve yeni hallerini karşılaştırır oldum. Ve sonra bunları paylaşmaya, başkalarına da anlatmaya, başkalarının bilgileriyle birlikte ortak bir örgü ortaya çıkarmaya, kayıt tutmaya karar verdim.
Çok sevdiğim mimar Hasan Çalışlar’ın, Instagram’da oluşturduğu ve “Büyükada’nın Yaşlanmayan Modernleri” adını verdiği arşivine, bundan sonra sitenin bu bölümünden ulaşabileceksiniz.
